Iedere organisatie kent ze. Leiders die onbetwist de macht hebben, niet gecorrigeerd worden en waarbij niemand het aandurft om hen aan te spreken. Want zij bepalen of je morgen nog een baan hebt, of je salaris blijft lopen en of je toekomst binnen de organisatie veilig is. Het klinkt krachtig, maar in de praktijk werkt deze stijl maar tot een bepaald punt. Want waar een leider net zo hard bezig is met opbouwen als met afbreken, ontstaat vroeg of laat een kritieke grens. De organisatie stopt met groeien, simpelweg omdat de leider zelf de rem erop zet. Het Ego als Rem op Groei Een belangrijk thema dat ik in 21 jaar coaching keer op keer zie terugkomen, is het ego van de leider. Het ego wil geen fouten horen. Het ego laat geen ruimte voor dialoog. Het gevolg? Als jouw wil altijd wet is, het ego koste wat kost wil domineren en je altijd gelijk wilt hebben, dan ram je de verantwoordelijkheid uit je medewerkers. Zij leren dat hun stem er niet toe doet, dat hun ideeën niet welkom zijn. ...
Reacties
Een reactie posten